Van alles naar niets
Alcoholisten hebben het vaak over een rock bottom: het diepste dieptepunt.
Voor mij was er niet één heel superdiep dieptepunt, maar ik vond mezelf dan ook geen alcoholist.
Ik had wel een flinke verzameling van dieptepunten na 25 jaar hobbydrinken. Een soort Greatest Hits. Als er ooit een oeuvreprijs wordt uitgereikt o.b.v. gênante alcoholmomenten, hou ik me aanbevolen!
Over Greatest Hits gesproken, dit is mijn alltime favoriete greatest hits-album.
Al met al wist ik dus al lang dat alcohol en ik niet echt een match waren. Maar, net zoals met elke relatie, waren er hele goede periodes en ontstond er een afhankelijkheid. Te klein om het alcoholisme te noemen, te groot om het probleem te negeren.
Tijdens en na corona nam alcohol een nog grotere rol in. Ik was vrijgezel en kinderloos, dus hoefde aan niemand verantwoording af te leggen. Op werk functioneerde ik prima. Het is eigenlijk absurd hoe algemeen geaccepteerd het is dat je maandag en dinsdag niet op je best bent vanwege je drankinname in het weekend.
Tot ik een relatie kreeg en daarmee ook een spiegel voorgehouden kreeg. De relatie ontstond zoals de meeste relaties ontstaan: samen borrelen. Maar waar ik voorheen de enige was die doorhad wat de impact van mijn alcoholgebruik was, had ik nu iemand heel dichtbij die langzaam doorkreeg dat wat ik deed niet helemaal normaal was.
Minderen of stoppen?
In oktober 2022 ging ik trainen voor een bokswedstrijd; dit was een goede stok achter de deur. In die periode was het makkelijk om nauwelijks te drinken. Ik plande nog wel tactisch één joker in, halverwege de voorbereiding. Achteraf misschien niet slim, want ik verloor de bokswedstrijd.
Mijn gameplan daarna: alleen bij speciale gelegenheden drinken.
Ondertussen zocht ik voorzichtig naar hulp.
Eerder had ik al weleens gegoogeld naar ‘hulp bij stoppen met alcohol’. Dan kom je al snel bij de verslavingszorg uit, en daar herkende ik mezelf dan ook weer niet in.
Sidenote: na een heftig weekend kreeg ik vaak advertenties in mijn instafeed met: “hulp nodig bij stoppen met alcohol?”. Dan voel je je al slecht en word je ook nog betrapt door het algoritme.
Sowieso wordt er wat mij betreft over alcoholproblematiek veel te zwart-wit gedacht: of je drinkt op een verantwoorde manier of je bent alcoholist.
En zo zijn de oplossingen ook ingericht: niks doen of opgenomen worden in de Jellinek.
Ik wilde gewoon minder drinken, maar wist niet hoe. En ik kon me geen leuk leven voorstellen zonder alcohol. Ik functioneerde prima en verslaving zag er in mijn ogen heel anders uit.
Ik luisterde in die tijd naar podcasts over (niet) drinken en zo kwam ik verschillende coaches tegen.
Eén had als voorwaarde dat je helemaal niet meer mocht drinken, sterker nog, dat je nooit meer mocht drinken: “Ja doeiii”. Dat wilde ik natuurlijk niet horen. Ik wilde mijn relatie met alcohol verbeteren, niet verbreken.
Toen sprak ik Saskia van der Zee, van Happy Sober. De naam vatte goed samen waar ik naar op zoek was. Ze was genuanceerder: uiteindelijk is niks drinken beter, maar laten we beginnen met minder.
Say no more: 3 maanden coaching en bij uitzondering lekker zuipen.
Die uitzonderingen werden overigens al snel een slippery slope. Wat is een speciale gelegenheid? Voordat je het weet, voelt vrijdagmiddag met je beste vrienden alweer ‘speciaal’. Het jaar van de uitzonderingen dronk ik bij 8 ‘hele speciale’ gelegenheden.
Ook merkte ik dat alcohol veel headspace innam: het nadenken over wanneer wel of niet drinken hield me bezig. Door de coaching kreeg ik ondertussen steeds meer inzicht in de rol van alcohol in mijn leven.
Op 23 oktober 2023 dronk ik mijn laatste drankje. Een laf biertje om 04:38 ’s ochtends op de zaterdag van Amsterdam Dance Event. Achteraf had ik liever een IJwit gehad.
Op 7 november 2023 mailde ik Saskia met mijn besluit:
Geen middenweg meer: het was alles of niets. ‘Alles’ had ik 25 jaar lang, met wisselend succes, geprobeerd.
Tijd om ‘niets’ te proberen, in ieder geval voor een jaar.
Cheers.
Nog even dit:
Dank aan iedereen voor alle lieve en leuke reacties op de eerste editie. Voor iedereen die zich geabonneerd heeft, dank voor dit dopamineshot 🥂
Ik geniet van het schrijven, maar dat mensen het ook lezen en zelfs benieuwd zijn naar meer van mijn schrijfsels vind ik fantastisch.
Podcast:
Dit was een podcast die ik destijds, en nu ook nog, vaak luister. Als je veel nadenkt over wel of niet drinken is dit een aanrader.
Eerlijk over alcohol.




Ik had het een poos geleden met iemand over voor altijd stoppen en die zei dat je dan pas aan het einde van je leven weet of het gelukt is. Dat kan tamelijk ontmoedigend zijn, moeten wachten tot je doodgaat. Ik kreeg de tip om het iedere keer weer als een keuze te zien: wel of geen drank. Dat vraagt misschien meer bewustzijn en wilskracht omdat het de deur op een kiertje openlaat, maar het is iedere keer weer een dopaminemomentje als de keuze op 'nee' valt.
Ik kon niet anders dan stoppen. Maar ooooo, die achterdeur….